EMOK GÖLCÜK

Uzun zamandır vakit bulup da yazamıyorum.

Sanırım bundan böyle genel bir yorum yapıp bu yazı işine son vereceğim.

Gezimiz gayet güzel başladı ve bitti. Ben Ortacadan çıkıp 1. gece Barış’ta kaldım.

Sabah Bayram’ın gelmesini bekledik. O geldikten sonra yola çıktık.

Hızımız normal bir tempoda (bana göre) devam ettik. Yolculukta beğenmediğim zırt pırt Bayram’ı  kaybedip onu aramaktan sıkılmam oldu.

Gruptan sürekli ayrıldı. Onu ararken ve beklerken geçirdiğimiz zaman kaybı bizi gerdi.

BArış herzamanki gibi gruptan yani benden ayrılmadı tabi buda beraber yolculuk etmenin güzel yanı.

Gölcük beklediğimden çok güzeldi. Göl kenarında çadırlarımızı kurduk.

Motorlar sorun çıkarmadı. Şu ana kadarki gezilerimizde sorun yaşamamamız sanırım bizim motorumuza iyi bakıyor olmamız. Her zaman motosikletlerin bakımlarını tam yapmaya gayret gösteriyoruz.

Dönüşte Osman Abi ve Cumhur Abi de bize katıldı yada biz onlara.

Bayram ile Osman Abi homejen bir grup oldular Ben ve Barış bir grup ve Cumhur abi kendine has sürüşüyle 3. grubu oluşturdu.

İnanılmaz bir sabıra sahip olan Cumhur Abiyi buradan tebrik ediyorum. O yollara nasıl konsantre olup sürüyor inanılmaz. Bu teknik anlatılmaz yaşanır.

Yolun sonlarına doğru biraz yorgunluk ve artık yolun bitmesi isteğinin de kabarması nedeniyle tabi Barış’ın son temposu da etkili tam gaz eve vardık.

Aprilia Pegaso bana göre sorunsuz bir makina. Şu ana kadar 20000km yaptı sanırım, biz aldıktan sonra. O ilk bakımı saymazsak hiçbir sorun çıkarmadan yolculuğuna devam ediyor.

Yeni gezileri daha gezi bitmeden de planlıyor olmak gezilerden çok keyif alıyor olmamız. Yeni hedef Karadeniz.